"شهر اصفهان با فراز و فرودهای تاریخی، گنبدهای فیـــروزه ای، فرهنگ غنی و به قول ناصر خسرو قبادیانی ( 481 – 394  هـ .ق ) شهری بر هامون نهاده ، با آب وهوایی خوش ، بناهایی نیکو و مرتفع ، مسجد آدینه ای بزرگ که در همه ی زمین پارسی گویان  ، شهری نیکوتر وجامع تر و آبادتر از اصفهان ندیدم"[۲].اکنون  پس از دو بار تجربه پایتختی ، در دوره سلجوقی و صفوی یکبار دیگر جایگاه رفیع گذشته خود را تکرار می کند .

"اصفهان یا سپاهان شهری  باستانی است که  در افسانه ها ، آن را مرکز سپاهیگری ایران خوانده اند ، جایی که کاو ه آهنگر ، پس از پیروزی فریدون بر ضحاک بر آن فرمانروا گردید" [۳].

فرهنگ غنی و طبیعت زیبا ، این شهر را در قرون متمادی به یکی از بزرگترین و آبادترین شهرهای جهانی تبدیل کرده است ."حتی اسکندر مقدونی هم ، آن زمان که برای فتح ایران و نابودی اش به این ســـرزمین حمله ور می شود ،  و قتی به اصفهان پا می گــــــذارد بسیار به آن علاقمند می گردد و از تخریبش خودداری می کند "[۴]  .

شهری چنین باشکوه یکی از بزرگترین مسجدهای جهان ، چندین سازه ، مدرسه نظامیه و بسیاری بناهای باشکوه دیگری را که  هر یک از شاهکارهای بی نظیر هستند در دل خود جای داده است ، چنان که « گنبد تاج الملک » عنوان زیباترین گنبد آجری جهان را دارد  و تخت فولاد که سومین قبرستان در اسلام وکشورهای اسلامی پس از قبرستان بقیع و وادی السلام نجف است با مساجدی که از مربع کف ، که چون ضلع و زاویه دار است به نماد آغاز و انجام عالم خاکی تشبیه  می شود و در گردن هشت ضلعی و بیست و چهار ضلعی و در نهایت دایره گنبدی ، که چون نه ضلع دارد و نه زاویه  بی آغاز و انجام و نمادی از عالم ملکوتی و آسمانی است ( مسجد شیخ لطف اله ) ختم می شود .

تاریخ اصفهان سرشار از هویت است ، هویت علمی ، دینی ، معماری ، هنری ، تاریخی و سنتی و به قول پیرلوتی ( PIERRE LOTI    ) نویسنده فرانسوی در کتاب به سوی اصفهان ،" اصفهان نه تنها آیینه تاریخ تمدن کهنسال ، که آیینه خلاقیت بشر است ، اصفهان خود به تنهایی کهکشانی است که دست یافتن به ژرفای زیبایی وعظمت آن ممکن نیست" [۵]. اما در این سال پایتختی نصف جهان بر جهان امری بود که ممکن شد .